Mag de Abdijstraat in Antwerpen Abdelstraat worden? Twee Marrokkaanse jongeren trekken de straat op met deze vraag én een camera. Resultaat: een filmpje met hoog Man Bijt Hond gehalte.
Met dank aan de column van Bernard Dewulf in De Morgen van 5 maart 2008.
donderdag 6 maart 2008
maandag 3 maart 2008
Verdwaald
Verdwaald in een vermoeden van onvermogen
om lief te hebben
reik ik
naar het onbekende, onvermoede.
Blijf ik
twijfelen
vragen
zoeken
naar
vol vermogen
overmoedig
vast
houden
van.
Onwrikbaar
horen
bij.
om lief te hebben
reik ik
naar het onbekende, onvermoede.
Blijf ik
twijfelen
vragen
zoeken
naar
vol vermogen
overmoedig
vast
houden
van.
Onwrikbaar
horen
bij.
vrijdag 29 februari 2008
Toy love
Dan draait iemand je hoofd op tol
en loopt plots
heel hard
weg
met het touw.
Dan ben je de draad
kwijt.
en loopt plots
heel hard
weg
met het touw.
Dan ben je de draad
kwijt.
dinsdag 26 februari 2008
Moved
Toen ze de woorden zocht, vloeide er geen inkt uit haar pen. “Dit wil, mag, hoort niet geschreven te worden”, dacht ze. Dus nam ze een potlood. Om het veilige idee dat het onzegbare kon uitgegumd worden.
Ze verscheurde het papier. Voor zo’n onzin was geen gom genoeg. Dit mocht geen plaats krijgen. Dit moest in de papiermand. Om versnipperd te worden tot wat het diende: tot niets.
Ze speelde met de gom. Liet hem zacht tussen haar vingers glijden. Leunde achterover. Met uitkijk op ver.
Ze liet zichzelf in de waan. Liet zich gaan. Stapte in de wereld die zijn hoofd was. Was van de wereld. Keek vastberaden recht in zijn vragende ogen. Klaar voor zijn blik. Zijn handen, vingers, mond, lippen, schouders, dijen, rug.
Toen ze zijn beeld tekende, vormde het potlood niet langer woorden.
Ze was sprakeloos. Bewogen. Van hem bevlogen.
Ze verscheurde het papier. Voor zo’n onzin was geen gom genoeg. Dit mocht geen plaats krijgen. Dit moest in de papiermand. Om versnipperd te worden tot wat het diende: tot niets.
Ze speelde met de gom. Liet hem zacht tussen haar vingers glijden. Leunde achterover. Met uitkijk op ver.
Ze liet zichzelf in de waan. Liet zich gaan. Stapte in de wereld die zijn hoofd was. Was van de wereld. Keek vastberaden recht in zijn vragende ogen. Klaar voor zijn blik. Zijn handen, vingers, mond, lippen, schouders, dijen, rug.
Toen ze zijn beeld tekende, vormde het potlood niet langer woorden.
Ze was sprakeloos. Bewogen. Van hem bevlogen.
zondag 24 februari 2008
Blind
Op een kwetsbare ochtend klinkt op de lange, troosteloze autostrade het unieke stemgeluid van Antony (van Antony & The Johnsons). Antony is een uitzonderlijke troostbrenger. Een strelende, meeslepende, warme, exalterende uitweg voor een weemoedig, moeilijk moment. Maar dit lied dat de onontkoombare snelheid van de drievaksweg doorbreekt met een bizar ritme klinkt niet als de vertrouwde stem van Antony?
Diezelfde nacht stap ik slapeloos het bed uit. Op zoek naar verstrooiing en met de afstandsbediening stuurloos in de hand, beland ik zonder omweg in een excentrieke videoclip. Opnieuw dat bizarre ritme: Blind. Hercules and Love affair.
Zondagochtend. Ik had nog veel later willen wakker worden en staar verloren in de leegte van de dag. Er is weinig meer om vast te grijpen dan de idee dat niets hoeft. Ik luister naar de stem van Studio Brussel. Het antwoord is er zonder verwijl. Hercules and Love affair.
Drie maal is scheepsrecht. Ik verlies er even de grond bij. Duidelijk een hype. Maar waarom wordt die zonder franje, op een verloren moment telkens weer in mijn richting gezongen?
Because I feel blind?
Downloadable free mp3 file on zShare
PS. Voor sommigen is het "spacefunk disco" voor andere "the hottest electro disco tune of the year", feit is dat Andy Butler, de man die schuilgaat achter het Newyorkse Hercules and Love Affair, meteen een dikke hit te pakken heeft. Op 30 april komt de groep het zesjarig bestaan van Culture Club in Gent opluisteren. Album release: 10 maart.
Diezelfde nacht stap ik slapeloos het bed uit. Op zoek naar verstrooiing en met de afstandsbediening stuurloos in de hand, beland ik zonder omweg in een excentrieke videoclip. Opnieuw dat bizarre ritme: Blind. Hercules and Love affair.
Zondagochtend. Ik had nog veel later willen wakker worden en staar verloren in de leegte van de dag. Er is weinig meer om vast te grijpen dan de idee dat niets hoeft. Ik luister naar de stem van Studio Brussel. Het antwoord is er zonder verwijl. Hercules and Love affair.
Drie maal is scheepsrecht. Ik verlies er even de grond bij. Duidelijk een hype. Maar waarom wordt die zonder franje, op een verloren moment telkens weer in mijn richting gezongen?
Because I feel blind?
Downloadable free mp3 file on zShare
PS. Voor sommigen is het "spacefunk disco" voor andere "the hottest electro disco tune of the year", feit is dat Andy Butler, de man die schuilgaat achter het Newyorkse Hercules and Love Affair, meteen een dikke hit te pakken heeft. Op 30 april komt de groep het zesjarig bestaan van Culture Club in Gent opluisteren. Album release: 10 maart.
donderdag 21 februari 2008
Spinning
Ik sta voor een beklimming van de Mont Ventoux. Op het opzwepende ritme van luide beats en met de opgewekte stem van Heidi die me aanspoort om hoger, verder aan de weerstand te draaien. Ik spin. Draai, trap, neem een sprint. Haal in, buig over het stuur, kijk niet om. Vecht. Vooruit. Hoger die weerstand.
Flarden van het ontroerende Windmills of your mind dringen zich op,
Like a circle in a spiral
Like a wheel within a wheel
Never ending or beginning
On an ever-spinning reel
As the images unwind
Like the circles that you find
In the windmills of your mind
Ik wil stoppen, me door mijn haar laten strelen. Ont-spinnen. Ontspannen. Maar harde beats nemen de overhand. Sneller dat ritme. Harder die trap. Nog hoger die weerstand.
Ik waan me in De Muppet Show, in een parodie van het prachtige Academy Award winnende lied. Een potsierlijke pop die volledig uitgeput en freaked out van het podium loopt en zich bezeert.
Ik haal de top. Neem een douche. Laat me omhelzen door de warmte van de sauna.
Goed gek. A complete muppet. Bezeerd. Maar een trap sterker.
Flarden van het ontroerende Windmills of your mind dringen zich op,
Like a circle in a spiral
Like a wheel within a wheel
Never ending or beginning
On an ever-spinning reel
As the images unwind
Like the circles that you find
In the windmills of your mind
Ik wil stoppen, me door mijn haar laten strelen. Ont-spinnen. Ontspannen. Maar harde beats nemen de overhand. Sneller dat ritme. Harder die trap. Nog hoger die weerstand.
Ik waan me in De Muppet Show, in een parodie van het prachtige Academy Award winnende lied. Een potsierlijke pop die volledig uitgeput en freaked out van het podium loopt en zich bezeert.
Ik haal de top. Neem een douche. Laat me omhelzen door de warmte van de sauna.
Goed gek. A complete muppet. Bezeerd. Maar een trap sterker.
vrijdag 15 februari 2008
Vrijdagmiddag
Op de uitkijk
naar
languit
uitgestrekt
en een zee
van tijd.
Drijven
kabbelen
keuvelen
strelen
vrijen
rustig
gedijen
als duurde het een eeuwigheid
en meer
dan weg van
tijd.
naar
languit
uitgestrekt
en een zee
van tijd.
Drijven
kabbelen
keuvelen
strelen
vrijen
rustig
gedijen
als duurde het een eeuwigheid
en meer
dan weg van
tijd.
Abonneren op:
Posts (Atom)