Lost in translation

Verdriet is een overweldigende emotie. Met alle geweld willen we het vermijden. Maar soms is er geen ontkomen aan, is er afscheid, is er verlies, is er pijn. Soms lachen we verdriet weg, dat heet dan met een lach en een traan, of ook, tragikomedie. Dan louteren we lachend, en kunnen weer verder. Maar vaker nog laten we geen compromis toe, en proberen we te ontsnappen, ver van ver-driet. Dan slaan we aan het vertalen. In het slechtste geval worden we dan agressief of hyperactief, in het betere sportief, of creatief. En zo raken we soms het spoor kwijt: Lost in translation. Dan moeten we op zoek. Naar onze moedertaal. Naar een taal van troost, met een rijkdom aan hulpwerkwoorden en koppelwerkwoorden, met het onderwerp op de juiste plaats, en zonder vraagtekens of imperatieven. Naar een taal vol liefdesverhaal.

Dreaming of dancing

Haar benen schoppen, springen, tollen, draaien. De muziek brengt haar hoofd op hol, vrolijk wordt ze ervan, uitgelaten. Rondom rond deinen lichamen. Een natte rug, guitige ogen, een snelle zoen. Bokkesprongen, tuimelende, buitelende benen. Hoog boven de dansvloer wiegen rode, groene en gele lampen mee.

Zo uitgelaten als dit wil ze het elke dag. Rood, groen en geel stralen, wiegen, zoenen, omhelzen, in één vloeiende feeling whoopy beweging in zijn armen landen, weer loslaten en als vanzelfsprekend terug draaien, op het diepe, warme retro ritme van rock, soul & twist. Een eindeloze, voortdurende ommekeer. Een ik-keer-toch-altijd-weer.

Want hij kan haar laten dansen, en zij volgt, op de vanzelfsprekende ritmes van haar ziel.

Mc Dreamy

Okay, maybe you should cry.

But crying’s for pussies.

And when you think of pussies, it makes you wanna cry even more.

So. Tuck a fleece blanket around your shoulders, settle in front of the telly, and have dinner on comfort food: Grey’s Anatomy for starters, loads of portions of tender, eye-gleaming Mc Dreamy and for dessert: sweet Belle de Jour.

Droop off to bed, kiss Mr. Right on your right side, tuck in Ms. Beauty of the day, and dream of a mind-boggling threesome.

And don’t cry. Or only in the wink of an eye. Because there’s always a dream to live by.

Yours, threesome truly and unduly,

Ms. Mc Dreamy-de Jour

Wandrous woman

Taalvirtuozen kunnen aan de slag, here you go: Van Dale Vertaalslag.

Bedenk voor 14 oktober a.s. de mooiste, beste, ludiekste vertalingen voor zes nieuwe woorden uit 2008 in het Engels, Frans óf Duits en word uitgeroepen tot Van Dale-vertaler van het jaar 2008. Opdrachtwoorden van dienst zijn: digiflirten, zwemboerka, horroropa, wolkersvrouw, paktaks en klimaathuis.

Altijd al een wolkersvrouw willen zijn, digiflirtend, wars van pak-me-taks en van kop tot teen onbedekt genietend. En ja, ik heb een horroropa, heimelijk verstopt in de kelder. Hij houdt mijn klimaat neutraal, komt me af en toe dwingend vragen wanneer ik nu eindelijk die vertaalslag ga thuishalen, haalt vervolgens zijn bijl boven en rijt gruwelijk mijn zwemboerka aan flarden.

Best wel een uitdaging, die wedstrijd.

Big boy

Ik krijg een natte, zachte zoen op m’n neus. Grote, diepe ogen kijken me aan. Warm en klein bezorgd. Een stevige knuffel omhelst me. “Ik vind het zo erg als jij je slecht voelt”, fluistert hij me toe. Zijn hand vouwt zich in de mijne en we nemen elkaar mee op wandel. “Slaap maar eens goed, je zal je nadien vast beter voelen”, klinkt het even later grootmoedig aan m’n zij, een echo van de zoete woorden die ik hem zo vaak aan de rand van koorts toesprak. Ik antwoord groot: “Ja, ik slaap en dan is alles vast beter”, strijk door z’n stugge, lange haardos, knijp in z’n hand en knipoog: “want morgen ben jij jarig, jij wordt acht...”. En zo werd het even zacht, ook al lukt het niet, zijn troost mijn wiegelied.

Any way the wind blows

In de luwte van alledag
vlijen we
tegen elkaar aan,
streel jij m’n haren
in je schoot
en worden we
windstil.

Nooit meer wachten op waarom

Ze stond op de trappen van het beursgebouw, als altijd, zelfde tijd. Haar haren opgestoken, lippen zacht rood, hoge hielen met het riempje strak rond de enkel en een korte zijden rok waar de wind zo nu en dan doorheen kwam zuchten.

De herfstzon liet haar genieten. Ze hield van wachten op hem, uitkijken naar het moment waarop hij in zijn witte Volvo Amazon statig de bocht om reed en met pretogen het portier voor haar openhield. Ze dacht reikhalzend aan het rode leder van de zetels, het glimmende dashboard met tellers en wijzers, en voelde zich een prinses, een actrice. Elk moment kon de camera inzoomen op het moment suprême.

Ze opende de drukknop van haar suède handtas, ging op zoek naar haar zonnebril en keek terloops op de display van haar mobiele telefoon. Geen berichten. De zelfverzekerdheid waarmee hij haar telkens liet wachten zorgde er iedere keer weer voor dat ze rustig werd. Geen haastig telefoontje om te zeggen dat hij het niet zou halen, geen slordig, snel afgekort bericht om te melden dat het later zou worden. Zij bleef wachten tot hij kwam en hij kwam altijd.

Hij was flamboyant, excentriek een intellectuele levensgenieter, ging in het verzet tegen alles wat vervelend, kleingeestig of kleinburgerlijk was. En hij alleen bepaalde de spelregels. Onberispelijk, in zwart tweed pak met krijtstreep, en geborduurde lederen handschoenen zou hij met vaste hand het stuur omknellen, zijn rechterhand op haar dij leggen, weemoedig glimlachend opzij kijken, haar blik vangen en zeggen: “what the fuck, let's drive to Berlin, Vienna, Warschau, Krakau. Let's pretend. We're in a road-movie with a happy end. No when or why. Girl, believe me, I could love you till I die. "

Maar uren verstreken, de herfstzon verdween achter de hoge flats van de stad en pendelaars wandelden gehaast richting Centraal Station. Ze wendde nog éénmaal de blik hoopvol naar links, daalde toen de trappen af en liet zich met de stroom forenzen meevoeren. Achter de donkere glazen van haar bril vermengden tranen zich met zorgvuldig aangebrachte mascara. Er was geen camera, geen happy end, geen volgende keer, geen waarom of wanneer. Hij kwam altijd. Dus was dit zonder twijfel het afscheid, van de mooiste tijd, voor altijd.